Bewust aandacht schenken

Seline heeft een korte spanningsboog en kan zich moeilijk alleen vermaken. Ze wil het liefst dat we de héle dag met haar samen spelen. Op die momenten kan ze ook erg veel aandacht vragen, en dat doet ze niet altijd op een positieve manier.

‘Kijk mama, kijk’!

Aandacht vragen is normaal voor een kind, dat is ook één van de basisbehoeften. Ze moet echter ook leren dat ze niet altijd alle aandacht volledig naar zich kan toetrekken. Vooral nu ik thuis werk en Etem ook thuis zit in technisch werkloosheid door corona, lijkt Seline het wel leuk te vinden om de hele dag alle aandacht op te eisen. Erg lastig voor mij, als ik moet werken maar Seline de hele tijd aan mijn mouw trekt om te spelen.

Ik merk dat ik op zo’n momenten maar met een half oor luister naar haar, waardoor ze nog meer gaat zeuren en drammen. Het lijkt alsof ze wil zeggen ‘mama je luistert niet naar mij’. Haar vraag wordt niet beantwoord waardoor ze gefrustreerd raakt. Ze zal op zo’n moment doorgaan met aandacht vragen tot ze deze krijgt, waarna ik ook boos word op haar en haar echte gevoelens negeer.

Bewust aandacht geven

Op deze momenten dat Seline en ik in een negatieve spiraal geraken, probeer ik nu even bewust aandacht te schenken aan haar. Ik richt alle aandacht op haar, leg mijn werk eventjes aan de kant en luister naar wat ze me écht wil zeggen. Wanneer ik met iets bezig ben dat al mijn aandacht vraagt, leg ik dit ook uit aan haar: ‘mama moet nu eventjes werken, maar als ik klaar ben zal ik met je spelen’.

Dit vraagt ook voor mij even oefening en gaat met vallen en opstaan. Ik merk wel dat Seline er baat bij heeft om écht met haar te praten en haar de situatie uit te leggen. Duidelijke communicatie op een rustige en heldere manier is zo belangrijk. Ik voel dat dit voor Seline ook echt werkt.

Op moeilijke momenten betrap ik mezelf erop dat ik verval in het verheffen van mijn stem en boos word op haar. Dit is echter niet de juiste manier. Ze leert hier niets uit en vaak is het succes ook maar van korte duur. In een mum van tijd staat ze weer aan mijn been te roepen om aandacht.

Een leerproces dat nog niet is afgerond, maar waar we elke dag stapjes in maken en op zoek gaan naar wat voor ons beide het beste werkt!

En nu… nu ga ik even bewust mijn laptop sluiten en aandacht schenken aan Seline, die graag trots wil tonen aan mama hoe ze aan het knutselen is met klei :-).