Sorry zeggen

Daar staat ze dan, met een betraand gezichtje en pruillipje schuldig naar mij te kijken. Mijn hart breekt. Hoe kan ik boos zijn op zo’n lief klein wezentje. Ik weet dat je het niet met opzet doet of met de intentie om mama het leven zuur te maken, toch word ik boos omdat je niet luistert of niet doet wat ik van je vraag.

Soms gebeurt het dat ik moe of gestresst ben en tegen Seline reageer vanuit een negatieve emotie als ze ongewenst gedrag stelt. Als ik dan nadien niet meer in deze emotie zit, besef en weet ik dat ik verkeerd was. Ik neem Seline dan even bij me en bied oprecht mijn excuses aan. Ik vertel haar dat mama moe is of zich niet goed voelt. Seline begrijpt dan dat er een reden is waarom ik zo reageerde.

Dit levert me zoveel op en ik merk dat Seline het ook fijn vindt als ik haar uitleg waarom ik zo uitviel tegen haar. Op deze manier wil ik haar namelijk ook tonen dat mama ook soms fouten maakt en dat je over je gevoelens mag praten. Seline heeft hieruit zelf ook geleerd om makkelijker sorry te zeggen. Regelmatig zegt ze zelf ook al ‘sorry mama‘ als ze bepaald gedrag gesteld heeft wat ik niet zo prettig vind. Ik zeg haar dan ook dat het oké is. Hiermee versterken we onze band. Wanneer ik sorry zeg zegt ze nu zelf ook vaak schattig: ‘niet erg mama, niet erg’. Ik antwoord dan vaak: ‘jawel schat, mama mocht zo niet reageren’. We sluiten dan af met een dikke knuffel en de woorden: ‘Terug dikke vriendjes hé?!’

Ik beschouw sorry zeggen als een teken van liefde en respect voor elkaar en vind het dan ook belangrijk dat ik dit als ouder zelf ook doe naar Seline. Je hoeft niet perfect te zijn als ouder, meer nog, ik kan het niet. Soms wil ik eeuwig geduld hebben met Seline, altijd lief zijn en de beste versie van mezelf zijn, maar dat lukt me niet. Emoties nemen soms de overhand, bij mij en bij elke niet-perfecte ouder. Emoties horen er nu eenmaal bij. Ik wil dat Seline al haar emoties toont en ik zal mijn emoties ook niet verbergen voor haar. Ik zal ze kaderen en mijn fouten toegeven.

Dus doe maar schat, leef maar en voel maar, ik ben bij je. Niet perfect, maar dan zeg je ‘dat is niet erg mama, niet erg‘.