Een beetje vreugde op het einde van 2020!

Hoera! Op 22 december ben ik opnieuw tante geworden. Mijn broer en zijn vriendin kregen een tweede kindje! Een jongetje deze keer. Ze hebben al een dochtertje, Rosalie, zo oud als Seline. Toch een beetje vreugde in het sombere jaar 2020.

Een ‘lockdownbaby’ zoals ze zeggen in de media, want de baby’s die nu ter wereld komen, zijn verwekt in het begin van de eerste lockdown in maart 2020. Toen wisten we helaas nog niet waar we nu zouden staan. We gingen er allemaal vanuit, of hoopten toch, dat corona samen met het jaar 2020 zou overgaan in een coronavrij 2021! 2021 wordt dan wel hét jaar waarin we volop zouden reizen en feesten. Ja, één groot feest zou het worden.

Hier zijn we nu. Op de drempel van 2021. We laten 2020 achter ons. Het liefst willen we dit jaar en alles wat er gebeurd is wegspoelen met een goed glas (of fles) champagne met al onze vrienden en familie. Maar helaas kunnen we dit niet, want corona nemen we mee… . Mee naar 2021.

Het wordt dus geen spetterend eindejaar met al wie we liefhebben. We gaan niet vol grote dromen, wensen en verlangens het nieuwe jaar in. Nee, het zijn kleine wensen. Wensen om terug samen te zijn met familie en vrienden. Dromen dat we ons kleine neefje snel voor het eerst kunnen ontmoeten. Wensen dat de mensen in werkloosheid snel terug aan het werk kunnen gaan. En hopen dat we niet ziek zullen worden in 2021.

Met deze kleine wensen sluiten wij 2020 af. Met een sprankeltje hoop op beterschap in de loop van 2021. Met een sprankeltje hoop dat we 2021 wél kunnen afsluiten met een groot feest, samen met onze familie.

Onze allerbeste wensen voor een beter 2021. Stop niet met dromen, maar droom klein, zodat elke droom die uitkomt een lichtpuntje mag zijn.