De paradox van samen zijn

Ik hoef niet meer, dan jullie aan mijn zijde. Mijn bubbel. Jullie aanwezigheid voelen. Leeg. Onrustig. Zonder jullie.

Samen zijn. Altijd samen. Dat is wat ik wil. Dat is wat de situatie nu is.

Corona. Altijd samen zijn. In onze bubbel.

Dat is wat ik wil. Toch?

Zalig. Die bubbel. Altijd samen zijn. Een lach, een traan. Alles samen. Nooit alleen.

Nooit alleen maar toch eenzaam. Leeg. Onrustig. Zelfs met jullie aan mijn zijde.

Een gemis. Gemis dat we samen beleven. Maar toch alleen .

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: