Van blij naar boos in 2 seconden.

Seline heeft een hart van goud. Ze is enorm empathisch en meelevend. Ze is meestal enorm vrolijk en enthousiast. Dit gaat samen met een volumeknop die voluit (of ‘vol-luid’) open staat (en dan bedoel ik echt, LUID 😀 )

Wanneer er echter iets gebeurt dat buiten haar macht ligt of ze kan (of mag) iets niet, dan gaat ze brullen en schreeuwen. Ze wordt boos en intens verdrietig. Tranen rollen over haar wangen. Het vrolijke meisje verandert in 2 seconden tijd in een boze peuter, een heuse dramaqueen.

Deze dramaqueen is dan ontroostbaar. Het lijkt wel dat ze even in haar eigen bubbel van verdriet zit. Hoe meer we op haar inpraten, hoe harder ze begint te huilen. De aandacht, ook al is die negatief, lijkt haar dan te stimuleren om nog harder te huilen.

Het lijkt alsof ze enkel zwart wit kent. Ze gaat van extreem vrolijk naar extreem boos of droevig. Een grijze zone kent ze niet. Enkel wanneer ze TV kijkt lijkt ze in een neutrale zone te zijn 😁. Hoewel ze daar ook enorm kan inleven in de emoties van personages!

Ik weet als mama nog niet goed hoe ik hier het best mee omga. Tegenwoordig probeer ik haar gewoon dicht tegen me aan te nemen en haar te laten uithuilen zonder woorden. Het lijkt alsof dit voor haar wel een goede methode is. Gewoon het gevoel dat ze veilig is bij mama om haar emoties te doorleven. Wanneer de tranen op zijn, probeer ik even met haar te praten over wat er zojuist gebeurd is. Soms lukt dat, soms niet.

Een open boek

Misschien moet ze deze neutrale zone nog leren? Misschien zoekt ze nog naar een manier om met haar emoties om te gaan, en dat is prima. Ik wil haar niet opleggen hoe ze zich moet voelen. Ze is een open boek en toont al haar emoties in de meest extreme vorm. Soms is dat heftig, soms overweldigend maar vaak ook heel mooi om te zien.

Ik hoop dat ze later nog steeds zo’n open boek mag zijn. Dat ze niet moet wegstoppen hoe ze zich voelt. Ze mag er zijn met al haar emoties. Ze hoeft deze niet weg te stoppen.

Ik heb er vertrouwen in dat ze met de tijd wel zal leren om voor zichzelf een middenweg te vinden tussen extreem blij en extreem boos of verdrietig. En tot die tijd zal ik er zijn, om haar te knuffelen en troosten als ze droevig is en om mee te lachen en gek doen als ze vrolijk is…

❤️