Van blij naar boos in 2 seconden.

Seline heeft een hart van goud. Ze is enorm empathisch en meelevend. Ze is meestal enorm vrolijk en enthousiast. Dit gaat samen met een volumeknop die voluit (of ‘vol-luid’) open staat (en dan bedoel ik echt, LUID šŸ˜€ )

Wanneer er echter iets gebeurt dat buiten haar macht ligt of ze kan (of mag) iets niet, dan gaat ze brullen en schreeuwen. Ze wordt boos en intens verdrietig. Tranen rollen over haar wangen. Het vrolijke meisje verandert in 2 seconden tijd in een boze peuter, een heuse dramaqueen.

Deze dramaqueen is dan ontroostbaar. Het lijkt wel dat ze even in haar eigen bubbel van verdriet zit. Hoe meer we op haar inpraten, hoe harder ze begint te huilen. De aandacht, ook al is die negatief, lijkt haar dan te stimuleren om nog harder te huilen.

Het lijkt alsof ze enkel zwart wit kent. Ze gaat van extreem vrolijk naar extreem boos of droevig. Een grijze zone kent ze niet. Enkel wanneer ze TV kijkt lijkt ze in een neutrale zone te zijn šŸ˜. Hoewel ze daar ook enorm kan inleven in de emoties van personages!

Ik weet als mama nog niet goed hoe ik hier het best mee omga. Tegenwoordig probeer ik haar gewoon dicht tegen me aan te nemen en haar te laten uithuilen zonder woorden. Het lijkt alsof dit voor haar wel een goede methode is. Gewoon het gevoel dat ze veilig is bij mama om haar emoties te doorleven. Wanneer de tranen op zijn, probeer ik even met haar te praten over wat er zojuist gebeurd is. Soms lukt dat, soms niet.

Een open boek

Misschien moet ze deze neutrale zone nog leren? Misschien zoekt ze nog naar een manier om met haar emoties om te gaan, en dat is prima. Ik wil haar niet opleggen hoe ze zich moet voelen. Ze is een open boek en toont al haar emoties in de meest extreme vorm. Soms is dat heftig, soms overweldigend maar vaak ook heel mooi om te zien.

Ik hoop dat ze later nog steeds zo’n open boek mag zijn. Dat ze niet moet wegstoppen hoe ze zich voelt. Ze mag er zijn met al haar emoties. Ze hoeft deze niet weg te stoppen.

Ik heb er vertrouwen in dat ze met de tijd wel zal leren om voor zichzelf een middenweg te vinden tussen extreem blij en extreem boos of verdrietig. En tot die tijd zal ik er zijn, om haar te knuffelen en troosten als ze droevig is en om mee te lachen en gek doen als ze vrolijk is…

ā¤ļø

De invloed van stress-hormonen

Zoā€™n 5 tot 10% van alleĀ vrouwen leidt aanĀ het polycysteus ovarium syndroom (PCOS). Maar liefst 1 op de 10 vrouwen heeft in meer of mindere mate last van endometriose 1, een chronische en pijnlijke aandoening die niet of nauwelijks te genezen valt. Miljoenen vrouwen hebben last van PMS (premenstrueel syndroom) en schildklierproblemen. MigraineĀ komt drie keer vaker voor bijĀ vrouwenĀ dan bij mannen 2. Bovendien hebben steeds meer (jonge) vrouwen menstruatieproblemen en moeite om zwanger te raken.

De gemeenschappelijke factor van al deze aandoeningen en ziektes?

HORMONEN!

In de hedendaagse samenleving worden onze hormonen voortdurend verstoord en uit balans gebracht. Door (verkeerde) voeding, door het gebruik van producten die schadelijke stoffen bevatten (ik denk hierbij onder meer aan parfums, schoonmaakproducten, verzorgingsproducten en medicijnen), door onze (zittende) levensstijl en uiteraard ook door STRESS.

Stress is de grootste hormoonverstoorder die er is

Ralph Moorman, voedingsdeskundige en auteur van het boek De hormoonfactor schreef hier reeds interessante artikels over. Het komt er op neer dat wie veel chronische stress heeft (zoals ik šŸ™‚ ), veel cortisol aanmaakt, het zogenaamde stresshormoon. Bij plotse stress als reactie op een gevaarlijke of dreigende situatie is dit zeer nuttig. Je bent in staat om snel te reageren. In de hedendaagse maatschappij worden stressreacties echter snel geactiveerd zonder dat de situatie echt dreigend is. Bijvoorbeeld wanneer je te laat komt op je werk of zelfs al wanneer je nog maar op je smartphone kijkt! Deze chronische, langdurige stress kan je lichaam slopen. Dit overbelast stresssysteem kan leiden tot een bijnieruitputting met klachten als vermoeidheid, slapeloosheid, angst, (spier)pijnen en uiteindelijk een burn-out.

Geen enkele keer tijdens mijn behandelingen om zwanger te raken heeft een arts of gynaecoloog mij verteld over deze hormonale disbalans en welke oplossingen er voor zijn. GEEN… ENKELE… KEER. De enige juiste en snelle oplossing was volgens hun medicatie en uiteindelijk IVF. Achterliggend werd er natuurlijk wel bloed afgenomen om naar mijn hormoonwaarden te kijken, maar dat deze hormonale disbalans de oorzaak was en is van mijn PCOS werd me nooit met zoveel woorden gezegd.

Wat moest ik volgens hun dan doen om terug een menstruatie te krijgen? Als je geen zwangerschapswens hebt kan je best weer aan de pil gaan om zo toch een maandelijkse bloeding op te wekken. WAT? Is dat dƩ oplossing dan??

Pas door er thuis informatie over op te zoeken werd ik me bewust van de invloed van mijn levensstijl op mijn hormoonbalans en ben ik me erin beginnen verdiepen. Ik ben ervan overtuigd dat stress bij mij de grootste hormoonverstoorder is, samen met mijn drang naar suiker. Ook al is het niet echt aangetoond bij mij, ik voel aan alle signalen van mijn lichaam dat ik een zekere mate van insuline-ongevoeligheid heb. Insuline-resistentie of insuline-ongevoeligheid is trouwens ook een symptoom van PCOS 3. Hoe ik dit aanvoel? Als ik (veel) suikers heb gegeten krijg ik een uur nadien een enorme dip. Ik word moe, zie wazig, begin te trillen en zweten en word prikkelbaar of krijg last van stemmingswisselingen. Cortisol heeft ook invloed op insuline en zorgt voor een verhoogde bloedsuikerspiegel. Daarmee is de cirkel wel rond bij mij.

Ik ben me ervan bewust dat er veel meer zaken zijn die kunnen meespelen en die mogelijks van invloed zijn op PCOS maar dit zijn wel twee symptomen die ik erg herken bij mezelf.

Wat me vooral stoort is dat artsen tijdens mijn behandeling nooit iets gezegd hebben over de impact van levensstijl en hormonen. Is dit dan onbekend bij hun? Grijpen ze gewoon liever naar de (voor hun) ‘makkelijkste’ oplossing, een hormoontraject om zwanger te geraken? Bovendien werd er tegen mij destijds (4-5 jaar terug) erg luchtig gedaan over PCOS, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Ik kreeg geen uitleg over PCOS en had vaak het gevoel dat ik aan mijn lot werd overgelaten.

Nog steeds ben ik zoekende naar een oplossing om mijn hormonen in balans te krijgen. Met voeding, met positieve gedachten en stressregulatie, met beweging,… . Maar zo eenvoudig is het niet. Als er Ć©Ć©n hormoon uit balans is, heeft dit vaak ook een impact op de andere hormonen.

Helaas zit stress ook zo verweven in mijn leven, het is de aard van het beestje :-). Toch voel ik dat ik al heel wat stappen gezet heb om mijn stress beter onder controle te houden en kies ik vaker voor mezelf. Ik zeg sneller ‘nee’ als iets me stress oplevert. Ik merk bovendien dat de medische wereld intussen meer aandacht schenkt aan PCOS en er meer bewustzijn rond creĆ«ert. Dat geeft hoop op een betere behandeling voor vrouwen met PCOS. Een behandeling die niet enkel gericht is op het zo snel mogelijk zwanger zijn maar ook op de aspecten die PCOS beĆÆnvloeden zoals voeding, beweging en stress.

1.Endometriose is een chronische, goedaardige ziekte bij vrouwen waarbij het slijmvliesweefsel dat normaal de binnenkant van de baarmoeder bekleedt, ook buiten de baarmoeder voorkomt. Bron: Alles wat je moet weten over endometriose | gezondheid.be

2. Wat is migraine? – Hersenstichting

3. PCOS: symptomen, oorzaak, behandeling en zwanger worden | Mens en Gezondheid: Aandoeningen (infonu.nl)

Thuis werken leuk maken!

Nu ik al van september thuis werk, is het best uitdagend om de moed erin te houden. Ik snak naar sociaal contact en ben het stilaan beu om altijd thuis te zitten. Gelukkig staat mijn vader zijn oude dokterspraktijk leeg en kan ik daar af en toe gaan werken, om toch even op een andere locatie te werken. Wisselen van werkplek helpt mij om de productiviteit te verbeteren en met vernieuwde energie aan de slag te gaan!

Foto door OVAN op Pexels.com

Een grote kans dat jij ook moet thuis werken momenteel. Voor diegene die ook thuis werken deel ik hier graag enkele tips om het thuiswerken leuk te maken!

  1. Neem ’s morgens de tijd om rustig op te starten: Nu je niet naar kantoor moet, geen files moet trotseren of niet moet wachten op een trein of bus die standaard te laat komt, heb je de tijd om rustig op te starten! Ik schrijf bijvoorbeeld ’s morgens een blogbericht met een kop koffie, geniet uitgebreid van een ontbijtje en ga met de hond wandelen. Heerlijk! Zo kan je de werkdag vol goede moed beginnen.
  2. Ga naar buiten in de pauze: Ga tijdens je middagpauze even een wandeling maken of haal een lekkere take away koffie om jezelf te verwennen. Een frisse (of nu eerder KOUDE) neus halen geeft ook weer energie en het is goed voor je fysiek en mentaal welzijn!
  3. Luister je favoriete muziek: Op kantoor moet ik luisteren naar de radiozender die standaard op staat, thuis kan ik kiezen welke muziek ik afspeel. Een afspeellijst op Spotify of mijn favoriete radiozender! En komt er een leuk liedje, dan kan ik ook ongestoord de muziek wat luider zetten en meezingen- of dansen ;).
  4. Kleed je thuiswerkplek gezellig aan: Maak je bureau zo leuk en aantrekkelijk mogelijk. Een mooi plantje, enkele foto’s of een bos bloemen doen wonderen voor je humeur!
  5. Sport tijdens de middagpauze: Als het buiten te koud is of ik heb geen zin om buiten te gaan, wandel ik een half uurtje op de loopband wanneer ik bij mijn ouders werk of doe ik een workout van Youtube, zo heb je je sportsessie al achter de rug en heb je ’s avonds meer tijd voor je gezin! šŸ™‚
  6. Skype af en toe met een collega of een andere thuiswerker: De koffiepauzes tussendoor en de leuke babbels met collega’s op kantoor moet je nu even missen. Skype daarom af en toe eens met een collega of een vriend(in) die ook moet thuis werken. Dan heb je toch nog iĆ©ts van sociaal contact gehad.
  7. Sluit je werkdag goed af: Ik en mijn collega’s zeggen meestal op het einde van de werkdag in Teams (zoiets als Skype) ‘Tot morgen’, of ‘Fijne avond!’, zodat we toch op een bepaalde manier afscheid nemen en de werkdag afsluiten. Ik ruim mijn bureau ook altijd op en trek de telefoonkabel uit.
  8. Zie er ook de voordelen van in: Hoe graag ik ook terug enkele dagen per week naar kantoor wil gaan, ik geniet ook wel van het thuis zijn. Meer tijd hebben voor het huishouden en mijn gezin, geen stress omwille van het verkeer, beter voor het milieu en efficiƫnter mijn tijd indelen!

Succes!

Geen perspectief

Wat ons het zwaarste valt in deze coronacrisis? Het feit dat we geen uitzicht hebben op beterschap. Het feit dat we niet kunnen uitkijken naar een bepaalde datum waarop alles weer beter wordt en de economie weer op volle toeren kan draaien. Niet kunnen aftellen naar het moment dat we weer naar de kapper kunnen, een massage kunnen inplannen of iets kunnen gaan drinken met vrienden. Want wanneer mag dit weer? Wanneer wordt alles weer ‘normaal‘?

Als ik vraag aan Etem hoe hij zich voelt, dan is zijn antwoord standaard: ‘Verveeld, saai, stress’. Want dat doet het thuis zitten met hem. Dat doet het thuis zitten met iemand die het gewoon is van hard te werken in de horeca, die energie krijgt van zijn dagelijkse babbel met andere mensen.

En nu? Alles weg. Al van half oktober thuis. Zonder perspectief. Zonder een zicht op beterschap. Zonder aftellen naar de dag dat hij terug met een glimlach klanten kan bedienen.

Ik vind het zo erg voor hem en voor alle mensen die in een getroffen sector werken. Voor alle mensen die hun beroep met zoveel passie uitoefenen en nu gedwongen gesloten zijn. Die niets liever willen dan morgen er terug met volle moed invliegen. Maar helaas. Morgen zal het niet zijn. Overmorgen ook niet. Tot maart niet. Tot de zomer niet?

Deze onzekerheid is killing voor velen. En hoe vaak ik ook op mijn blog zal schrijven dat je moet genieten van de kleine dingen, dat je alles moet relativeren, is dit geen akkefietje. Voor vele zaken kan en zal dit de doodsteek betekenen. Ondernemingen waar passionele mensen bloed, zweet en tranen hebben ingestoken gaan ten onder. Daar mag je ellendig van zijn. Daar mag je om treuren. Meer zelfs, daar moet je om treuren, om het een plaats te kunnen geven.

Maar niets is voor altijd. Niets is permanent. Alles is tijdelijk. Ook deze situatie.

Ook al is er nu geen perspectief. Ook al zie je nu alles zwart in. Het wordt beter. De problemen van nu, zijn de kansen voor morgen. Ik ben er zeker van dat ook JIJ hier beter van zal worden op lange termijn.

Dus houd vol. Accepteer dat de situatie nu zo is en denk positief, want positiviteit houdt je recht in moeilijke periodes! En weet, je bent niet alleen.

Een woord is maar een woord ?

Had ik niet beter iets anders gezegd? Of op een andere manier? Kwam dat nu niet wat ongelukkig over? Zou hij/zij dit ook zo opvatten? En wat bedoelde hij of zij met bepaalde woorden? Is het echt waar wat hij/zij gezegd heeft?

Ken je dat? Dat je ’s nachts piekert over iets wat je gezegd hebt of over iets wat tegen jou werd gezegd? Ik denk dat we dit allemaal wel eens meemaken. Dat je wou dat je iets op een andere manier gezegd had. Dat je niet zeker weet wat iemand bedoelde. Of dat je net glundert van het complimentje dat je vandaag kreeg.

Woorden kunnen een diepe impact hebben. Niet alleen woorden van anderen maar ook woorden die je tegen jezelf gebruikt. Als jij keer op keer denkt dat je iets niet kan, dat je niet slim genoeg bent of dat je ergens niet goed in bent, dan ga je dit ook zelf geloven. Deze negatieve gedachten blokkeren dan ook je kunnen.

Dit lukt me nooit, zo stom van mij. Ik kan niets. Ik ben hier echt niet goed in. Ik ben echt onhandig.

Wat doet dit met je? Waar brengen deze negatieve woorden jou? Al deze negatieve gedachten doen je alleen maar slecht voelen.

Vooral op kinderen kan dit een zeer grote impact hebben. Kinderen geloven namelijk bijna alles wat er tegen hun gezegd wordt. Als ze enkele keren horen dat ze dom of lui zijn, dan gaan ze dit al snel geloven waarna ze er ook naar gaan handelen. Woorden zijn zo krachtig dat ze een grote impact kunnen hebben op iemands leven en vooral ook op iemands zelfwaarde. Gelukkig kan je hier ook iets positiefs tegenover zetten!

Positieve affirmatie

Hoe je tegen jezelf praat of hoe je denkt, bepaalt in grote mate ook hoe je je voelt. Daarom is het interessant om positieve affirmaties in te zetten! Affirmatie betekent letterlijk ‘bekrachtiging of versterking’. Door jezelf herhaaldelijk positief te versterken geef je jezelf kracht en zelfvertrouwen. Deze positieve affirmatie kunnen gedachten zijn maar kan je ook luidop zeggen.

Hoe meer je deze positieve affirmatie herhaalt, hoe meer je hersens ze ook daadwerkelijk gaan geloven. Het onderbewustzijn neemt namelijk alles voor waar aan, als je het maar genoeg herhaalt en oefent! Waar je onderbewustzijn kan geloven dat je iets niet kan, kan het ook geloven dat je iets wƩl kan! Hoe meer positieve gedachten over jezelf, hoe positiever je ook in het leven zal staan. Je kan jezelf dus als het ware resetten met positieve bekrachtiging en een nieuwe overtuiging aannemen over jezelf.

Dit vergt oefening en discipline, maar jij kan dat!

Mijn affirmatie deze week:

Ik voel mij energiek en enthousiast en geloof in mezelf!

Welke positieve woorden ga jij deze week tegen jezelf of iemand anders zeggen?

De paradox van samen zijn

Ik hoef niet meer, dan jullie aan mijn zijde. Mijn bubbel. Jullie aanwezigheid voelen. Leeg. Onrustig. Zonder jullie.

Samen zijn. Altijd samen. Dat is wat ik wil. Dat is wat de situatie nu is.

Corona. Altijd samen zijn. In onze bubbel.

Dat is wat ik wil. Toch?

Zalig. Die bubbel. Altijd samen zijn. Een lach, een traan. Alles samen. Nooit alleen.

Nooit alleen maar toch eenzaam. Leeg. Onrustig. Zelfs met jullie aan mijn zijde.

Een gemis. Gemis dat we samen beleven. Maar toch alleen .

%d bloggers liken dit: