Wat Seline me leert.

Als ouder heb je de rol om je kind op te voeden en hem of haar allerlei dingen te leren. Sommige dingen leer je je kind bewust, andere dingen krijgt je kind gewoon mee door de opvoeding en school. Dit kan gaan van praktische zaken (vb. hoe hij of zij zijn jas aandoet of veters knoopt) tot taalvaardigheid tot hoe hij of zij zich dient te gedragen in bepaalde situaties en hoe hij of zij in het leven staat en hoe ze omgaan met hun emoties.

Anderzijds doorloop je als ouder zelf ook een leerproces. Met de geboorte van je kind word je meteen in de rol van ouder gesmeten, wat voor velen een hele uitdaging kan zijn in het begin. Je leert met vallen en opstaan je kind kennen en groeit in je rol als ouder. Ook ik leer nog elke dag bij van Seline. Hierbij deel ik graag enkele grotere dingen die ik van Seline leer.

1. De controle loslaten en geduld hebben

Dit is nog steeds een ‘work in progress’ bij mij :-). Met een baby/kind heb je gewoon geen controle over hoe de zaken lopen. Heb jij graag je dagen gepland en gestructureerd? Dan valt deze structuur met een baby volledig weg. Om 14 uur een afspraak? Sh*t, de baby moet net drinken, zit in een huilbui of heeft net alles onder ge*** . Ik zal dus wat later zijn…. . Maar als dat het ergste is dat er kan gebeuren, dan heb ik toch niets om me druk over te maken :-).

Eén van de vele voorbeeldjes waar je als ouder wel graag controle over wilt hebben: het slaapgedrag van je kind. Slaap is voor velen onder ons heilig en we willen dan ook dat onze baby zo snel mogelijk doorslaapt. Dat is ook één van de meestgestelde vragen die je krijgt als ouder:

En? Slaapt je kind al door? Nee nog altijd niet?? Doe dit of probeer dat eens … .

Helaas, je hebt geen controle over hoe je kind slaapt en je kan dit ook niet opleggen. Een baby (en vaak ook nog wat oudere kinderen!) wordt nu eenmaal meerdere keren per nacht wakker voor een voeding, geborgenheid, troost of liefde. Laat het los en ga erin mee. Ik weet het, een goeie die het zegt :-), maar zo is het echt wel! Seline heeft nu nog ochtenden dat ze extreem vroeg wakker is. Ik kan vloeken en de dag beginnen met een rothumeur, maar dat lost het niet op. Als je er geen controle over hebt, stop dan met verlangen dat het anders was. De situatie is wat het is. Er komt wel een moment dat ze zullen doorslapen, maar niet wanneer jij er druk op legt of 8 uur slaap probeert af te dwingen. Seline is intussen trouwens een prima slaper, maar er zijn nog wel wat andere zaken waar de perfectionist in mezelf graag de controle over zou willen ;-).

Ik heb nu wel gemerkt dat sommige dingen gewoon tijd vragen, dus het hebben van geduld hangt voor mij wel samen met dingen loslaten.

2. Het leven niet te serieus nemen

Seline laat me elke dag weer lachen om banale, eenvoudige dingen of uitspraken. Eigenlijk is dat toch heerlijk. Ook hoe zij geniet van het springen in plassen en te dansen in de regen. Soms wou ik dat ik ook terug kind was. Zo onbezonnen, zorgeloos en vrij! Ik zei laatst nog tegen mijn man toen we aan het wandelen waren: De grootste zorg van Seline op dit moment is waar de volgende waterplas zich bevindt … . Heerlijk!

3. Tijd voor mezelf is heilig!

Veel ouders (en dan vooral moeders – denk ik) vinden het moeilijk om tijd voor zichzelf te nemen. Ze geven de zorg voor hun kind ook niet zo graag uit handen en doen het liefst alles zelf (want wat je zelf doet, doe je beter, toch?! 😉 ). Toch is het van groot belang om ook me-time te nemen. Door iets voor jezelf te doen laad je je batterijen weer op. Claim dus ook even die momenten voor jezelf. Daarna ben je ongetwijfeld een leukere ouder voor je kind met die vernieuwde energie! Ik doe dit nu wel echt bewust. Die tijd voor mezelf is echt heilig voor mij.

Wat ik doe in deze vrije tijd voor mezelf:

  • Wandelen of sporten
  • Schrijven op mijn blog
  • Lezen
  • Koken/bakken

4. Fantasie en creativiteit

Seline speelt moeilijk alleen. Wij moeten vaak onze creativiteit bovenhalen om spelletjes met haar te verzinnen. Ze zit volop in de fase van de rollenspelen. We moeten dan zelf ook onze fantasie de vrije loop laten 🙂 . Van sprekende knuffels en poppen tot een banaan die ziek is, je kan het zo gek niet bedenken!

5. Véél liefde!

Voor ik zwanger was van Seline dacht ik altijd dat ik niet echt een mama-type was. Ik zag mezelf eerder carrière maken dan mama zijn. Met de komst van Seline ben ik 180° gedraaid! Ik wist niet dat ik zoveel liefde kon hebben voor zo’n kleintje. Mijn werk staat niet op nummer 1, mijn gezin wel. Ik ben een echte mama geworden en ik voel zoveel liefde, zoveel onvoorwaardelijke liefde. Elke dag opnieuw.

Geduld hebben …

Het gebeurt soms dat ik weinig geduld heb met Seline. Wanneer ze zich tien keer op de grond smijt terwijl ik haar wil aankleden, wanneer ze niet meteen komt als ik haar roep of wanneer ze wel 5 keer opnieuw ‘aai aai’ wilt voor ze gaat slapen. Ja, ze stelt mijn geduld soms zwaar op de proef. Op zo’n momenten vind ik het moederschap zwaar en uitdagend.

Soms ga ik dan met haar de strijd aan, met als gevolg dat ik me opwind over dingen die het niet waard zijn. Ik reageer dan niet zoals ik zou willen en hierdoor ben ik niet de beste versie van mezelf.

Geduld hebben begint bij mezelf. Ik ben ook maar een mens. Als ik niet goed in mijn vel zit of gestresst of gespannen ben, werkt dit ook op Seline. Ik ben hierin ook nog lerende. Soms moet je gewoon accepteren dat het even zo is. Diep in- en uitademen. Even tot 10 tellen en kalm blijven, want kalmte is kracht.

Ik weet ook dat het tijdelijk is, want na de bui komt ze bij me zitten om haar schoenen aan te doen, gaat ze flink slapen of komt ze knuffelen. De weerstand die ze voordien bood, maakt plaats voor zoveel liefde. Dan tonen we begrip voor elkaar. Het is alsof ze zegt dat het oké is. ‘Het is oké mama, je doet je best, en dat is genoeg’.

Ik wil het soms té goed doen, het ‘mama zijn’, maar een perfecte mama bestaat niet, en dat hoeft ook niet.

Het is niet omdat het niet elke keer loopt zoals je wilt, dat je slecht bezig bent of een slechte mama bent.

Net zoals mijn peuter, die volop moet leren hoe ze moet omgaan met haar overweldigende emoties, ben ik ook nog lerende om op de juiste manier te reageren op deze emoties. Om geduld op te brengen voor haar én voor mezelf, en dat is oké!

%d bloggers liken dit: