Leeuw (23 juli – 23 augustus)

Seline is geboren op 23 juli 2018. Dat maakt dat ze een Leeuw is van horoscoop. Ik heb altijd wel iets gehad met horoscopen. Hadden we thuis tijdschriften liggen dan las ik standaard mijn horoscoop en toetste ik af of het klopte met mezelf en mijn leven. Soms (oké meestal) zat het er wel compléét naast 😀 , maar waar ik wél in geloof is dat bepaalde karaktereigenschappen typerend zijn voor een bepaalde horoscoop!

Een leeuwtje dus. Als ik denk aan een leeuw denk ik aan een sterk en moedig dier met wilde haren ;-). Die wilde haren had Seline al van bij haar geboorte dus dat zit in elk geval goed 😀 . Als ik op internet karaktereigenschappen lees van een Leeuw dan kom ik op ‘een sterke persoonlijkheid, zonnig en extravert’. Dit is echt compléét hoe Seline is. Ze kan brullen als een leeuw en barst van de energie!

Aandacht en humor

Leeuwtjes staan graag in het middelpunt van de belangstelling. Ze willen graag opvallen en doen er alles aan om aandacht te krijgen. Niet voor niets de koning van de jungle! Ja, daar herken ik Seline ook wel deels in. Al is ze in een groep met onbekenden toch vaak nog wat terughoudender. Tijdens familiefeestjes waar ze iedereen kent zal ze zich echt wel op de voorgrond zetten en iedereen zijn aandacht proberen te trekken door gek te doen!  Ze zingt luidkeels liedjes in het openbaar en is gek van toneel spelen en dansen! Daar hoort humor ook wel echt bij. Leeuwtjes zijn de gangmakers en maken graag grapjes, hélemaal Seline!

Stoer van buiten, zacht van binnen

Ze kan zich stoer voor doen en komt sterk over op anderen, maar diep vanbinnen heeft ze best wel een klein hartje en kan ze toch nog verlegen of terughoudend zijn. Seline is nooit echt een knuffelbaby geweest en ook nu is ze niet zo van de kusjes en knuffels. Toch merk ik dat ze op sommige momentjes wel kan genieten van wat extra aandacht en liefde. Héél soms komt ze toch nog dicht tegen mama of papa aangekropen en zegt ze ‘min babytje’ 😉 dus af en toe wilt ze toch gewoon een lief klein meisje zijn die knuffelt met mama of papa! Benieuwd hoe lang dat nog zal duren… .

Positiviteit

De grootste kracht van Leeuwtjes is dat ze positief in het leven staan en dat ze weten wat ze willen. Het enthousiaste zonnetje in huis. Dat maakt hun ambitieus en levenslustig! Ik hoop ook echt voor Seline dat dit later zo zal zijn 🙂

Het zal dus nog een hele uitdaging worden om dit leeuwtje te temmen, maar tegelijk denk ik dat wij er ook nog heel veel van kunnen leren!

Welke horoscoop heeft jouw kindje? Klopt het ook met zijn of haar karakter?

Twee-en-een-half

2,5 jaar ben je al. Het is zo cliché, maar wat vliegt de tijd. Ik herinner het me nog alsof het gisteren was. Dat je bij me lag als pasgeboren baby en nu loop je hier rond als een bijna-kleuter met een eigen willetje die de oren van onze kop praat.

Nog even en je mag naar school, maar daar ben je meer dan klaar voor. Vaak zeg je al ‘min naar school gaan’, want zo noem je jezelf, ‘min‘. De hele dag door ‘min doen’, ‘min kan dat’ ‘min grote meid’. Ja min, je bent echt een grote meid. We zijn zo fier op jou.

Op het potje

Toen we begonnen met de potjestraining (want zo noemen ze dat dan, potjestraining, alsof je intensief moet gaan oefenen met je kind in ruil voor een koekje), stond je weigerachtig tegenover dat potje. Je wilde niet. En als min iets niet wilt, dan gebeurt het ook niet. Dus we lieten het los, de potjestraining. Het potje bleef gewoon in de woonkamer staan. Af en toe lazen we een boekje over potjes of keken we het filmpje ‘Prinses Lily op het potje’, zonder verwachtingen, zonder druk. Toen dat filmpje op een dag gewoon stond te spelen, besloot je om zelf ook op het potje te gaan zitten én pipi te doen! Zo fier was je, én wij natuurlijk ook :-). Het is me duidelijk dat een ‘training’ voor jou niet werkt. Jij doet het wel wanneer jij het wil en wanneer je er klaar voor bent. Daarop vertrouw ik. Intussen ben je zelfs volledig droog, zonder dat we er echt op geoefend hebben. Dag én nacht. Ja min, je bent echt een grote meid.

Middagslaapje

Vermoeiende dagen, want je zit in de overgang van wél naar geen middagdutje. De ene dag heb je er zo’n nood aan, de andere dag sla je het over en is het een strijd om je ’s middags in bed te krijgen. Het is even zoeken wat het beste is voor jou. De dagen dat je het overslaat ben je ’s avonds oververmoeid en huilerig. De dagen dat je wel een middagdutje doet, ben je ’s avonds met geen stokken in bed te krijgen voor 21u :-). Tja. Het is even een middenweg zoeken. We proberen je nu ’s middags wel nog een uurtje te laten slapen, maar maken je wakker na 1 uur, zodat je ’s avonds toch nog moe genoeg bent om te gaan slapen. Dat lijkt te werken!

Magie en fantasie

Je hebt zo’n levendige verbeelding. Alles komt tot leven in jouw wereld. Onlangs was zelfs een lege fles shampoo jouw baby. Je wikkelde het voorzichtig in een handdoek en begon ermee te wiegen en een liedje te zingen. Jongens, veeg mij op zo’n moment maar bijeen 😀 . Je bent een echt moedertje die zorgt voor haar baby’s. Je spreekt met je knuffels alsof ze echt zijn en je kan stemmetjes en personages bedenken alsof het niets is. Heerlijk om je te zien opgaan in een spel. Als we in de bos gaan wandelen, speel je dat er wolven of beren ons komen opeten. Thuis zitten er monsters in de tuin en leeuwen achter de zetel. En soms, speel je zelf het monster dat ons komt opeten. Dan wel een héél schattig monster ;-).

Eigenwijs en clever

‘Nee min doen!’ is een zin die we hier meerdere keren per dag horen. Je wilt alles zelf doen. Je hebt gelijk schat, wat je zelf doe doe je beter, toch? 😉 Doe maar, ontdek maar, probeer maar. Je wilt het allemaal zelf doen, MAAR! Als het dan niet lukt, word je meteen boos.

Het is niet erg, je hoeft niet alles meteen te kunnen. Het is duidelijk dat je dat wel wilt, alles meteen kunnen. Ik probeer je hiervoor te beschermen. Het is niet erg als iets niet meteen loopt zoals je wil. Het is niet erg als iets niet lukt. Je kan niet overal goed in zijn en dat hoeft niet. Ik hoop dat je daar kan uitgroeien. Dat je niet bang gaat zijn om fouten te maken. Dat je niet alles perfect moet doen. Je bent zo’n slimme meid. Etem en ik staan er telkens van te kijken wat je allemaal al weet en kent. Alles vang je op. Is er bij de onthaalmoeder iets gebeurd of gezegd geweest, dan kom je het ’s avonds tegen ons vertellen. Je vertelt dingen waarvan ik niet begrijp hoe je ze weet of waar je ze opvangt. In het Nederlands, Turks en zelfs Engels.

Monki Monki Monki, riep Seline door het huis. Ik vraag doodserieus: monki monki? Wat is dat nu weer? ‘Aap hé mama, antwoordt ze gevat. Ja, juist ja.

Da’s links, zei ze wijzend naar links, en da’s rechts, zei ze plots in de auto. Zonder dat we ooit hebben uitgelegd wat links en rechts is.

Slapen

De laatste tijd is het gaan slapen wel een dingetje. Iets wat je zo lang mogelijk probeert uit te stellen. Min dorst, min pipi doen, min wil nie slapen. Mamaaaa… mamaaaa!! Aai aai komen doen. Deur open laten hé, lichtje aan laten hé, mama jouw bed slapen.

Als ik dan voorzichtig de trap afsluip heb je het meteen gehoord. Mamaaa! Jouw bed slapen! Nog maar eens aai aai doen. Ssssht schatje, ga maar slapen. Nee min wil nie. Vermoeiend. Gelukkig is het slapen zelf verder geen probleem. Eens je slaapt, slaap je 🙂 de laatste tijd zelfs tot 8 uur, als we geluk hebben af en toe tot 8.30u, een enkele keer tot 9 uur! Altijd een vroege vogel geweest, maar nu we af en toe je middagdutje laten vallen heb je wel nood aan meer slaap ’s nachts. Daarentegen slaap je ’s avonds vaak pas tegen 21 uur of later. Een enkele keer roep je ons ’s nachts wakker, omdat je pipi moet doen en dit niet meer in je luier wilt doen. Flink, helemaal droog ’s nachts. Dat we daarvoor 1 keer per nacht moeten opstaan, nemen we er graag bij!

Tutje en dekentje

Overdag heb je het niet meer nodig, je tutje. Dat blijft in je bedje liggen. Tot straks tutje, zeggen we ’s morgens terwijl jij je tutje flink op je kussen legt. Daag! Dat gaat vlot. Van de ene dag op de andere, toen Sinterklaas kwam, hebben we alle tutjes meegegeven met de Sint, behalve één slaaptutje. En wanneer we ’s avonds naar boven gaan begin je al hard te lachen als je denkt aan je tutje dat daar ligt te wachten op jou. Want dat heb je toch nog zo graag, dat tutje dat je in slaap sust ’s avonds. Als ik je dan zie liggen met dat tutje in je mond, dan ben je toch weer even mijn kleine baby. Min grote meid hé. Ja, grote meid, maar met dat tutje en je dekentje, ben en blijf je toch ook nog mijn kleine meid.

Ons kleine minnetje.

Sorry zeggen

Daar staat ze dan, met een betraand gezichtje en pruillipje schuldig naar mij te kijken. Mijn hart breekt. Hoe kan ik boos zijn op zo’n lief klein wezentje. Ik weet dat je het niet met opzet doet of met de intentie om mama het leven zuur te maken, toch word ik boos omdat je niet luistert of niet doet wat ik van je vraag.

Soms gebeurt het dat ik moe of gestresst ben en tegen Seline reageer vanuit een negatieve emotie als ze ongewenst gedrag stelt. Als ik dan nadien niet meer in deze emotie zit, besef en weet ik dat ik verkeerd was. Ik neem Seline dan even bij me en bied oprecht mijn excuses aan. Ik vertel haar dat mama moe is of zich niet goed voelt. Seline begrijpt dan dat er een reden is waarom ik zo reageerde.

Dit levert me zoveel op en ik merk dat Seline het ook fijn vindt als ik haar uitleg waarom ik zo uitviel tegen haar. Op deze manier wil ik haar namelijk ook tonen dat mama ook soms fouten maakt en dat je over je gevoelens mag praten. Seline heeft hieruit zelf ook geleerd om makkelijker sorry te zeggen. Regelmatig zegt ze zelf ook al ‘sorry mama‘ als ze bepaald gedrag gesteld heeft wat ik niet zo prettig vind. Ik zeg haar dan ook dat het oké is. Hiermee versterken we onze band. Wanneer ik sorry zeg zegt ze nu zelf ook vaak schattig: ‘niet erg mama, niet erg’. Ik antwoord dan vaak: ‘jawel schat, mama mocht zo niet reageren’. We sluiten dan af met een dikke knuffel en de woorden: ‘Terug dikke vriendjes hé?!’

Ik beschouw sorry zeggen als een teken van liefde en respect voor elkaar en vind het dan ook belangrijk dat ik dit als ouder zelf ook doe naar Seline. Je hoeft niet perfect te zijn als ouder, meer nog, ik kan het niet. Soms wil ik eeuwig geduld hebben met Seline, altijd lief zijn en de beste versie van mezelf zijn, maar dat lukt me niet. Emoties nemen soms de overhand, bij mij en bij elke niet-perfecte ouder. Emoties horen er nu eenmaal bij. Ik wil dat Seline al haar emoties toont en ik zal mijn emoties ook niet verbergen voor haar. Ik zal ze kaderen en mijn fouten toegeven.

Dus doe maar schat, leef maar en voel maar, ik ben bij je. Niet perfect, maar dan zeg je ‘dat is niet erg mama, niet erg‘.