Van moeten naar willen

Laatst had ik een gesprek met mijn moeder over alle ‘moetjes‘ die ze zichzelf oplegt. Zo zei ze me dat ze nog naar de winkel ‘moest‘ en dat ze dit nog moest en dat nog moest. Ik voelde dat dit haar stress opleverde. Ik gaf haar het advies om ik moet te vervangen door ‘ik wil’. Ik probeer zelf ook tegen mezelf te zeggen dat ik dingen wil en niet dat ik ze moet. Door jezelf te zeggen dat je dingen MOET ga je al interne stress ervaren nog voor je effectief aan je ‘to do-lijstje‘ begint.

Door allerlei dingen te moeten van jezelf en deze dan ook nog eens perfect te willen doen, loopt het vaak mis. Het is opmerkelijk dat we dit zelfs vaak doen in ons streven naar geluk. Zo moeten we mediteren en letten op onze ademhaling, moeten we gezond eten, moeten we bewegen en moeten we vriendschappen onderhouden. Je gelooft dat dit allemaal perfect moet gaan en dat je dan wel gelukkig zal zijn. Maar van al dit moeten word je net ONgelukkig. Zie deze dingen dan ook eerder als een richtlijn en doe wat goed voelt voor jou op een bepaald moment. Wees blij met kleine stapjes die je maakt.

Stel prioriteiten

Als je toch vind dat je veel moet of wilt doen, maak dan eens een lijstje met al deze dingen. Wil je ze allemaal meteen doen? Is er iets dat je kan overlaten aan iemand anders? Kijk ook vooral eens naar wat écht belangrijk is voor jou op dit moment. Waar heb ik NU nood aan? Wil ik oprecht één van deze dingen doen of kan ik ze even uitstellen? Wat gebeurt er als ik niet meteen strijk, schoonmaak of sport? Wat wil ik op dit moment? Wees lief voor jezelf en zeg ook wat vaker nee tegen dingen die je niet (meteen) wilt doen.

Ontspan

Door meer te focussen op wat je wilt doen, zal je meer rust ervaren. “Ik wil graag strijken vandaag, maar als dat niet lukt, dan is dat ook prima :-).” Wees mild voor jezelf en stel geen te hoge eisen. Bouw ook momenten in van ontspanning. Dan heb je nadien vernieuwde energie om weer een taak van je lijstje te doen!

Moet jij ook altijd teveel van jezelf ? Wat wil jij graag doen vandaag?

En onthoud, zondag is rustdag 😉 !

Niets doen is ook iets doen

Wanneer was de laatste keer dat jij echt niets deed? En met niets bedoel ik ook echt helemaal niets. Zonder telefoon, tv of andere afleiding, gewoon aanwezig zijn in je lichaam.

Niets doen wordt tegenwoordig nogal vaak gekoppeld aan lui zijn. We ‘moeten‘ precies voortdurend iets doen. Wanneer we niets doen vervelen we ons al snel, voelen we ons schuldig of hebben we last van FOMO (fear of missing out). Want als je niets doet, loop je misschien bepaalde leuke dingen mis.

Zeker in deze digitale maatschappij worden we voortdurend geconfronteerd met wat anderen doen. Zo sneeuwde het vorig weekend. Terwijl we thuis gezellig in de zetel lagen, scrolde ik op Instagram en zag ik leuke foto’s verschijnen van sneeuwpoppen, sneeuwballen en kindjes op de slee. Hoewel ik eigenlijk goed lag in de zetel, voelde ik me toch op één of andere manier verplicht om ook even buiten te gaan. Als er geen sociale media was geweest, was ik waarschijnlijk gewoon in de zetel blijven liggen (oké nee, misschien niet want Seline zeurde al even om naar buiten te gaan 😀 ). Maar wat ik wil zeggen is dat we ons al te vaak laten (mis)leiden door foto’s van anderen op social media. Daardoor levert niets doen ook soms stress op. Stress of angst om iets leuks te missen. Bijgevolg ontzeggen we ons rust, rust die zo belangrijk is in deze snel evoluerende samenleving waarin we 24/7 “aan” staan.

Verbindend met jezelf

Om te ontsnappen aan al deze drukte om je heen én in je hoofd is het belangrijk om af en toe niets te doen. Om in jezelf te keren. Om in verbinding te staan met je eigen lichaam en geest. Ik weet dat dit zweverig klinkt, maar het helpt echt tegen stress of malende gedachten.

Ik heb vroeger een cursus mindfulness gevolgd die me zo veel gebracht heeft. Door mindfulness leer je te focussen op het nu. Om je aandacht naar binnen te richten, zonder oordeel. Even tijd nemen voor jezelf met de focus op je ademhaling. Het maakt je ontspannen en rustig. In de cursus die ik volgde zaten mannen en vrouwen die er ook sceptisch tegenover stonden en die na de cursus zo positief verrast waren van het effect van mindfulness op je gemoedstoestand en stresslevel.

Ik zal hierover binnenkort misschien nog wel eens een uitgebreider berichtje posten. Voor nu wil ik gewoon zeggen: voel je niet schuldig om dit weekend ook eens niets te doen. Niets doen met aandacht voor jezelf.

Fijn weekend!

De invloed van stress-hormonen

Zo’n 5 tot 10% van alle vrouwen leidt aan het polycysteus ovarium syndroom (PCOS). Maar liefst 1 op de 10 vrouwen heeft in meer of mindere mate last van endometriose 1, een chronische en pijnlijke aandoening die niet of nauwelijks te genezen valt. Miljoenen vrouwen hebben last van PMS (premenstrueel syndroom) en schildklierproblemen. Migraine komt drie keer vaker voor bij vrouwen dan bij mannen 2. Bovendien hebben steeds meer (jonge) vrouwen menstruatieproblemen en moeite om zwanger te raken.

De gemeenschappelijke factor van al deze aandoeningen en ziektes?

HORMONEN!

In de hedendaagse samenleving worden onze hormonen voortdurend verstoord en uit balans gebracht. Door (verkeerde) voeding, door het gebruik van producten die schadelijke stoffen bevatten (ik denk hierbij onder meer aan parfums, schoonmaakproducten, verzorgingsproducten en medicijnen), door onze (zittende) levensstijl en uiteraard ook door STRESS.

Stress is de grootste hormoonverstoorder die er is

Ralph Moorman, voedingsdeskundige en auteur van het boek De hormoonfactor schreef hier reeds interessante artikels over. Het komt er op neer dat wie veel chronische stress heeft (zoals ik 🙂 ), veel cortisol aanmaakt, het zogenaamde stresshormoon. Bij plotse stress als reactie op een gevaarlijke of dreigende situatie is dit zeer nuttig. Je bent in staat om snel te reageren. In de hedendaagse maatschappij worden stressreacties echter snel geactiveerd zonder dat de situatie echt dreigend is. Bijvoorbeeld wanneer je te laat komt op je werk of zelfs al wanneer je nog maar op je smartphone kijkt! Deze chronische, langdurige stress kan je lichaam slopen. Dit overbelast stresssysteem kan leiden tot een bijnieruitputting met klachten als vermoeidheid, slapeloosheid, angst, (spier)pijnen en uiteindelijk een burn-out.

Geen enkele keer tijdens mijn behandelingen om zwanger te raken heeft een arts of gynaecoloog mij verteld over deze hormonale disbalans en welke oplossingen er voor zijn. GEEN… ENKELE… KEER. De enige juiste en snelle oplossing was volgens hun medicatie en uiteindelijk IVF. Achterliggend werd er natuurlijk wel bloed afgenomen om naar mijn hormoonwaarden te kijken, maar dat deze hormonale disbalans de oorzaak was en is van mijn PCOS werd me nooit met zoveel woorden gezegd.

Wat moest ik volgens hun dan doen om terug een menstruatie te krijgen? Als je geen zwangerschapswens hebt kan je best weer aan de pil gaan om zo toch een maandelijkse bloeding op te wekken. WAT? Is dat dé oplossing dan??

Pas door er thuis informatie over op te zoeken werd ik me bewust van de invloed van mijn levensstijl op mijn hormoonbalans en ben ik me erin beginnen verdiepen. Ik ben ervan overtuigd dat stress bij mij de grootste hormoonverstoorder is, samen met mijn drang naar suiker. Ook al is het niet echt aangetoond bij mij, ik voel aan alle signalen van mijn lichaam dat ik een zekere mate van insuline-ongevoeligheid heb. Insuline-resistentie of insuline-ongevoeligheid is trouwens ook een symptoom van PCOS 3. Hoe ik dit aanvoel? Als ik (veel) suikers heb gegeten krijg ik een uur nadien een enorme dip. Ik word moe, zie wazig, begin te trillen en zweten en word prikkelbaar of krijg last van stemmingswisselingen. Cortisol heeft ook invloed op insuline en zorgt voor een verhoogde bloedsuikerspiegel. Daarmee is de cirkel wel rond bij mij.

Ik ben me ervan bewust dat er veel meer zaken zijn die kunnen meespelen en die mogelijks van invloed zijn op PCOS maar dit zijn wel twee symptomen die ik erg herken bij mezelf.

Wat me vooral stoort is dat artsen tijdens mijn behandeling nooit iets gezegd hebben over de impact van levensstijl en hormonen. Is dit dan onbekend bij hun? Grijpen ze gewoon liever naar de (voor hun) ‘makkelijkste’ oplossing, een hormoontraject om zwanger te geraken? Bovendien werd er tegen mij destijds (4-5 jaar terug) erg luchtig gedaan over PCOS, alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Ik kreeg geen uitleg over PCOS en had vaak het gevoel dat ik aan mijn lot werd overgelaten.

Nog steeds ben ik zoekende naar een oplossing om mijn hormonen in balans te krijgen. Met voeding, met positieve gedachten en stressregulatie, met beweging,… . Maar zo eenvoudig is het niet. Als er één hormoon uit balans is, heeft dit vaak ook een impact op de andere hormonen.

Helaas zit stress ook zo verweven in mijn leven, het is de aard van het beestje :-). Toch voel ik dat ik al heel wat stappen gezet heb om mijn stress beter onder controle te houden en kies ik vaker voor mezelf. Ik zeg sneller ‘nee’ als iets me stress oplevert. Ik merk bovendien dat de medische wereld intussen meer aandacht schenkt aan PCOS en er meer bewustzijn rond creëert. Dat geeft hoop op een betere behandeling voor vrouwen met PCOS. Een behandeling die niet enkel gericht is op het zo snel mogelijk zwanger zijn maar ook op de aspecten die PCOS beïnvloeden zoals voeding, beweging en stress.

1.Endometriose is een chronische, goedaardige ziekte bij vrouwen waarbij het slijmvliesweefsel dat normaal de binnenkant van de baarmoeder bekleedt, ook buiten de baarmoeder voorkomt. Bron: Alles wat je moet weten over endometriose | gezondheid.be

2. Wat is migraine? – Hersenstichting

3. PCOS: symptomen, oorzaak, behandeling en zwanger worden | Mens en Gezondheid: Aandoeningen (infonu.nl)

Luister naar je lichaam

De huidige maatschappij is heel erg gericht op ‘je best doen’. We gaan altijd maar door en willen tot het uiterste gaan om een bepaald doel te bereiken. Op het werk moeten we de perfecte werknemer zijn, thuis de perfecte vrouw/man én moeder of vader. Liefst van al zien we er ook nog afgetraind uit en hebben we een uitgebreid sociaal leven met toffe hobbies. We verwachten topprestaties van ons brein én van ons lichaam. Maar wat heb je eigenlijk écht nodig? Durf jij écht te luisteren naar je lichaam?

Ik moet zeggen dat ik het daar vroeger lastig mee had. Ik heb een erg perfectionistisch kantje dus ik neigde er ook vaak naar om deze signalen te negeren. Toen ik nog werkte als leerkracht wilde ik mijn werk ook steeds perfect doen. ’s Avonds nog urenlang verbeteren of een les zo goed mogelijk maken. Moe? Ja, maar dit MOET nu echt af. Ik zette door en negeerde de signalen van mijn lichaam. Vaak kwam ik na een lesdag huilend thuis omdat de onrust en de vermoeidheid er dan uitkwam. Ik ben gestopt in het onderwijs omdat ik er geen werk meer in vond, maar eerlijk? Ik denk dat als ik was blijven doorgaan, dat ik misschien wel in een burn-out beland was. Mijn hoofd stond altijd aan, en mijn lichaam moest maar meedeinen op het ritme van mijn brein. Een brein dat overuren maakte!

Bewust zijn van je lichaam

Ik heb zelf jarenlang roofbouw gepleegd op mijn lichaam door niet te luisteren naar de signalen die het gaf. Door mindfulness ben ik me meer bewust geworden van mijn lichaam en ben ik het gaan waarderen. We denken te vaak in termen van ‘te dik, te dun, niet soepel, te klein, te groot, …’ of andere begrippen die we vaak koppelen aan ons lichaam. Belangrijker is het om je bewust te worden van de signalen die je lichaam afgeeft: gejaagdheid, vermoeidheid, spierpijn, honger…. . Het zijn tekenen dat je lichaam uit balans is. Wanneer je je hiervan bewust bent, kan je anticiperen op wat je lijf écht vraagt. Ben ik moe om 21u? Dan ga ik slapen… Het heeft geen nut om nog een uur langer op te blijven omdat ik het stom vind om zo vroeg te gaan slapen. Daar doe ik mijn lichaam geen plezier mee. Ik probeer dus te luisteren naar wat mijn lijf écht nodig heeft.

Lief voor je lijf

Ik vind het belangrijk om regelmatig te ontspannen en om totale rust te nemen. Je lichaam moet af en toe kunnen opladen. Een lege batterij doet het immers ook niet meer. Deze rust wissel ik af met beweging die ik fijn vind, rekening houdend met de grenzen van mijn eigen lichaam. Ik heb bovendien ook geleerd om mijn lichaam te omarmen en dankbaar te zijn voor wat het allemaal kan!

Wat ik dus eigenlijk wil zeggen is: Door naar je lichaam te luisteren en er zorg voor te dragen, zorgt je lichaam ook voor jou. Het is bewezen dat voldoende slaap, beweging en gezond eten kunnen leiden tot minder stress en andere psychosociale klachten. Door lief te zijn voor je lichaam, kan je er dus zowel fysiek als mentaal beter van worden! Je hebt maar één lichaam, dus draag het op handen en draag er zorg voor.